1998-ci il Bakının "Respublika Sarayı"-nda Azərbaycan prezidentinin iştirakı ilə Qarabağ və qaçqınların probleminə həsr olunmuş müşavirə keçirilmişdir.

"Respublika Sarayı",
Alqışların harayı...
Böyük-böyük adamlar,
Peyğəmbərlər, imamlar,
Nazirlər, deputatlar,
Dəvələr, fillər, atlar...
Əlvan işıqlar yanır,
Müşavirə başlanır!

Dayılı, dayısızlar,
Hayalı, hayasızlar,
Aktyorlar, ulduzlar,
Mini yubkalı qızlar...
Müşavirə başlanır,
Vallah, adam utanır!

"Respublika Sarayı",
Alqışların harayı...
Müftəxorlar dəstəsi,
Yaltaqlığın xəstəsi,
"Qarabağ şikəstəsi"!
Müşavirə başlanır,
Vallah, adam utanır!

Əlvan işıqlar yanır,
Müşavirə başlanır:
Qarabağ darda deyil,
Qarabağ qumardadı!
Qarabağ satışdadı!
Qarabağ uduşdadı!

Müşavirə bitməyib.
Məruzələr başlanır:
-Xaricdən yardım gəlir,
Tükmənistan qarpızı,
Türk konfeti, Türk duzu,
Neçə-neçə Rus qızı,
Bir az Iran saqqızı...
Müşavirə bitməyib!

Xaricdən yardım gəlir,
Qaçqının üzü gülür!
Torpağı satılanın,
Yardım nəyinə gərək?!
Yardımlar da satışda,
Yardımlar da uduşda...

Xaricdən yardım gəlir,
Qaçqının üzü gülür.
Qaçqının üzü gülmür!
Yardım nəyinə gərək?!
-Öz evinə dönəcək!
Bunu qaçqın söyləmir,
Bunu allahlar deyir,
Vəzirlər, şahlar deyir!

"Bu dərə, dərin dərə,
Suları sərin dərə"...
Bu nağıl, uzun nağıl,
Qüssəli, həzin nağıl...

Ümid nə yaxşı şeydi:
Qarabağ qayıdacaq!

"Respublika sarayı",
Alqışların harayı...
Əlvan işıqlar yanır,
Müşavirə başlanır,
Vallah, adam utanır!

Yenə dəftərimlə qaldım baş-başa,
Yenə dərdlərimlə qaldım baş-başa,
Sənsiz kədərimlə qaldım baş-başa,
Səni sevmədim ki, unutmaq üçün.

Şerimin hər sətri səni səsləyir,
Gözlərim hər yerdə səni izləyir,
Ürəyim sınsa da hələ gözləyir,
Səni sevmədim ki, unutmaq üçün.

Çiçəkli baharın yarıda qaldı,
O mənli vüqarın yarıda qaldı,
Bütün mahnıların yarıda qaldı,
Səni sevmədim ki, unutmaq üçün.

Bir zaman sözünə öyrətdin məni,
O qara gözünə öyrətdin məni,
Öyrətdin, özünə öyrətdin məni,
Səni sevmədim ki, unutmaq üçün.

Əlimi uzatdım əlim qurudu,
O qədər yalvardım dilim qurudu,
Mən ölmək istədim, ölüm qurudu,
Səni sevmədim ki, unutmaq üçün.

Ya mən bu dünyaya çox tez gəlmişəm,
Ya səni taleyin gecikdiribdir.
Vaxtında dünyaya gəlsəydik əgər,
Nə sən gənc yaşını yandırmaz idin,
Nə mən qeyrətimə sığınmaz idim.

Vaxtında dünyaya gəlmədik hayıf!
İllərin fərqini mənasız bilək,
Taleyin yazdığı yazını silək,
Yenidən doğulub həyata gələk,
Qoy bitsin bu acı, bitsin bu kədər.

Alnımda yazılan son qismətimsən,
Röyada gördüyüm məhəbbətimsən,
Vaxtından gecikmiş səadətimsən,
Kaş bir az dünyaya sən tez gələydin.

Bu yaşın fərqini ürək nə bilir?
Sevilmək nə bilir? Sevmək nə bilir?
Səni gec yaradan fələk nə bilir?
Kaş bir az dünyaya sən tez gələydin.

پیروز دیلنچی

Sən haçansa sınacaqsan,
Od olsan da, sönəcəksən,
Bir gün geri dönəcəksən,
Onda da çox gec olacaq.

Zülüm-zülüm ağlayarsan,
Öz qəlbini dağlayarsan,
Mənə ümid bağlayarsan,
Onda da çox gec olacaq.

Yoluma göz dikəcəksən,
Hsrətimi çəkəcəksən,
Göz yaşını tökəcəksən,
Onda da çox gec olacaq.

Mənsiz günün qaralacaq,
Bağın-bağçan saralacaq,
Dünya sənə daralacaq,
Onda da çox gec olacaq.

Sən də yalnız qalacaqsan,
Bir gün peşman olacaqsan,
Məni yada salacaqsan,
Onda da çox gec olacaq.

دیلنچی پیروز

Bu gedişlə
Sənsizliyə öyrənməkdən
Başqa yolum qalmayıb ki!
Gözüm qara gözlərinin həsrətində,
Könlüm şirin sözlərinin həsrətində,
Bu həsrətin,
Bu hicranın axırını kim bilir ki?

Bir saat da olsun belə,
Səni yalnız buraxmaram,
               -deyə, bir gün söz vermişdim.
Amma, indi o sözlər də boşa çıxdı!
Gör haçandır səni yalnız buraxmışam...

Sənsiz keçən bu günlərin
Ağrısını, acısını
Sətirlərə köçürməyə qələmim də aciz qalır.

Məktubların gəlməyəndə,
               Ümidlərim boşa çıxır,
               Ümidlərim daşa çıxır.
Məktubların gələndə də,
               Yazdıqların sıxır məni,
               Yazdıqların yixir məni...

Bu gedişlə
               Sənsizliyə öyrənməkdən
               Başqa yolum qalmayıb ki...